Ik slik al twintig jaar maagzuurremmers. Mijn brandend maagzuur is daarmee goed te beheersen, maar ik genees er niet van. Ik was elf jaar en werd ’s nachts wakker met heel veel last van mijn maag. Mijn ouders gaven me wat te eten en toen ging het wel weer. Maar ik had toch zelf al het idee: dit is niet goed. Het leek of mijn slokdarm in de fik stond. En daar word je heel misselijk van.

Hetzelfde gebeurde daarna nog een paar keer. Maar ik besteedde er niet veel aandacht aan en dacht dat ik wel wat verkeerds gegeten zou hebben. Toen ik een jaar of veertien was, kreeg ik echter door dat ik van sommige levensmiddelen altijd maagzuur kreeg. Bananen bijvoorbeeld, cola, siroop. En die lijst werd steeds langer.

 

Ik ging naar de dokter en die schreef me maagzuurremmers voor. Daarmee bleek het probleem goed beheersbaar. Als ik ze maar trouw elke dag slik, kan ik bijna alles eten. Zelfs bananen. Alleen als ik eens stevig aan het bier ga, voel ik dat de volgende dag wel. Dat doe ik tegenwoordig dus niet meer. Ook leef ik niet meer ongezond. Dat deed ik een paar jaar geleden nog wel. Ik zat toen veel op de weg en at vaak vet en zout. Als ik dan vergat mijn maagzuurremmer te slikken, kreeg ik soms wel en soms geen problemen. Ik ben ook wel eens helemaal gestopt met slikken. Toen ging het een week lang gewoon goed. Maar het komt toch altijd weer terug. Daarom heb ik eigenlijk ook geen zin om verder veel te experimenteren. Anders slik ik al snel de maximale dosis Rennies die je op een dag mag hebben en dat wil ik ook weer niet.

 

Ik was al volwassen toen ik besloot me te laten onderzoeken. Ik wilde eindelijk wel eens weten wat dat brandend maagzuur veroorzaakte. Het bleek dat mijn maagklep niet goed afsloot. De dokter zei dat ik me daaraan kon laten opereren, maar daar voelde ik niet zoveel voor. Ik heb er geen moeite mee om die maagzuurremmer te slikken. Toen ik de bijsluiter las, schrok ik wel van alle bijwerkingen die je ervan kunt krijgen. Slapeloosheid, duizeligheid, zelfs maagklachten. Maar zelf heb ik nooit ergens last van. Ik slik een dusdanig lage dosis dat ik er volgens mij probleemloos 101 mee kan worden. Als die dosis ooit omhoog moet, kan ik alsnog gaan nadenken over een eventuele operatie, maar tot die tijd dus niet. Ik neem die pil gewoon ’s ochtends met mijn vitaminepillen. En als we op vakantie gaan, zorgt mijn vrouw altijd dat we voldoende bij ons hebben. In het buitenland maagzuurtabletten kopen is niet overal even eenvoudig.

Als mijn pillen bijna op zijn, krijg ik op een herhaalrecept nieuwe. Ik sta niet onder controle van de huisarts. Ik heb met hem afgesproken dat ik me zelf wel meld op het moment dat dit nodig is. Ik kan zelf heel goed beoordelen hoe het met me gaat.